KAMERA ARKASI VOL 1 (ABUR CUBUR)

Dışarıdan bakıldığında ne kadar da aktif bir aile,düzgün yetişmiş çocuklar,ilgili bir anne, keyifli zamanlar geçirdiğimiz düşünülen bir ev… Aslında hiç bir şey göründüğü gibi değil maalesef. Burada paylaştıklarım sadece gösterdiğim çabaların kanıtı ve kafayı yememek için yaptığım hobilerimin fotoğrafları…

Kafayı sıyırmak ta olduğum bu günlerde amacım kamera arkasında olanları paylaşıp bir nebze olsun rahatlama çabası.Rahatlatmayacağını bilsem de; en ufak rahatlama ihtimalim olan şeylere sarılmak ile ayakta durabiliyorum sanırım. Bir çok kişi”Derdin bu mu?” diyecek, belki de “Neler var neler çevremiz de şükür etmelisin diyecek.” ama inanın el alem ne der demeyi bıraktım.Hatta umurumda bile değil.

6 yaşını doldurmaya az bir zaman kaldığı şu günlerde hiç bir yol kat edemediğimizi ve tüm çabalarımın, çırpınışlarımın, sırf onları iyi yetiştirebilmek adına çalışmamamın bir b… yaramadığını görmek ile başlıyorum bu kamera arkası yazılarıma. Dedim ya artık umurum da değil diye biraz argoda konuşacağım artık hazır olun. İlk kamera arkası yazım ise; lanet olasıca şu abur cuburlar ile ilgili olacak.

Eşimle çocuk yapmaya karar verdikten sonra başladık abur cuburu yavaş yavaş hayatımızdan çıkarmaya. İlk vuruşu ise hazır çorbalar ve hazır köfteler ile yaptık. Gece yediğimiz abur cuburları azalttık.Çocuklar doğdu,büyüdü ve ek gıdalara başladı.Mutfak alışkanlığımızı tamamen değiştirdik.Babam,annem ve ben bir hafta boyunca 200 kavanoza yakın kışlık soslar hazırladık ki; oğluşlarımız salçayı, katkı maddesi olan gıdayı tüketmesinler diye,dolaba konulan bezelye, bamya gibi kışın tazesini yememiz gereken her türlü gıdayı buzluğa istifledik. Neredeyse 4 sene hiç bir yemeklerine tuz koymadım hala da çok koymuyorum.(Ben de bir ara tuzu tamamen bırakmıştım.Tuzsuz yiyordum.Tansiyonum düşük olduğu için bir gün yerlere yığılınca, normale çevirmek zorunda kalmıştım). Ek gıdaya başladıklarından beri yoğurdumu evde kendim mayaladım. Tereyağını memleketten aldık,her doktor farklı dese de zeytinyağı dışında başka yağ kullanmadık. Doğum günü pastalarını evde kendim yaptım.Tam buğday unu kullandım,şekerleri az koydum.Kahvaltılık tatlı olarak bal ve pekmez tercih ettik.Parklara alışveriş merkezlerinde gezerken canları bir şey ister diye meyveleri,yoğurtları ve dedesinin memlekketten getirdiği doğal kuru dutları,bademleri,üzümleri hep çantam da oldu. 3 yaşından 4,5 yaşına kadar arada bir sürpriz yumurta yiyorlardı, bir de hacı dedesi geldikçe aldığı çikolatalar.Onun dışında evde ne alındığını görmüşler, ne de onlara alırdık.Şekeri 5,5 yılda 10 kere yemişlerse yemiştirler oda bayramda falan.Tek amacımız; sağlıklı beslenme alışkanlığını kazandırmak ve ömür boyu bunu devam ettirebilmekti.

Geçen sene ana sınıfına başladığımız gibi bütün kurallar alt üst oldu.Cipsin ne olduğunu öğrendiler,ketçap,mayonez,hamburger ne öğrendiler, Jelibonu, çikolataları, bisküvileri artık marka olarak öğrenmeye ve istemeye başladılar.Sürekli arkadaşlarıyla geziyoruz ben meyve,kuru yemiş getiriyorum.Arkadaşı bisküvi,cips getiriyor.Çevremde tek abur cubur yedirmeyen anne ben olunca kötü anne de ben oluyorum.İş böyle olunca zararlı gıdalar demek çocuğa pekte etki etmiyor açıkcası. Baktık böyle olmuyor ara ara yedirmeye başladık.Sınırlı olmakla birlikte arada akşamları çay keyfi dedik bisküvi yedik.Çikolata aldık arada bir. Sinema da mısır hakkında yazılanlardan sonra ve aşırı tuzundan yedirmiyordum okulla birlikte yedirmeye başladım.Arkadaşlarıyla gidince herkes yerken sen yeme diyemiyorsun ki çocuğa…Cips ve jelibon konusunda hala oldukça katıyım ama ayda bir şu meyveli yoğurt falan var ya pis pis kokuyor ondan yemeye başladılar.Gene ben almıyordum annem babam okuldan alırken onlara aldırıyorlar.Yazın zaten dondurma konusunda günde bir tane diye sınır yaparak hazır dondurmayı hayatımıza dahil etmiş olduk.Ve 5,5 yaş…

Bu sene okula daha pişkin ve daha tecrübeli başladık ve artık sınıfın büyükleri olarak daha bir öz güvenliyiz ama bu öz güven kendini ezdirmemek, malına sahip çıkmak konusunda değil tabi.Malını biri alsa sesini çıkarmayan, biri laf dese hemen ağlayan ama iş yapılmaması gereken şeyler olunca aslan kesilen,ben yapabilirim,ben başarırım denilen bir öz güven bunlarda ki. Yemek konusunda hepten zıvanadan çıkmış ve algıları tamamen abur cubura yönelmiş durumda.Her bakkalın önünden geçince anne şunu alalım, bunu alalım demeler, bir yer de gördüklerinde gömülüp yemeler, benim olmadığım ilk anda bir şekilde istediğini aldırmalar,zararlı ne varsa ısrarla yemeleri ile bunca yıl kasmamın bir b… yaramadığını görüp, hatta çocuklara kötülük yaptığımın farkına varmış bulunmaktayım. Ayrıca bir şeylerin alışkanlık olarak kazanılmadığı, insanın içinden geldiğinin de kanıtıdır. Güzel bir beslenme alışkanlığı kazandırmak istiyorsanız hiç kasmayın. Dışarıda ki 5 çocuktan 5’i de cips yerken siz bunu başaramazsınız.Dışarıda ki her çocuk su yerine kola içiyorsa, siz koladan uzak tutamazsınız. Bakın canlı örneğim ben evet başaramadım.Kola hiç içirmedim eve almıyoruz,biz eve hiç kola almazdık ,sevmem de zaten. Ama bir yerde kola çıkar ve içmek isterlerse de; yooohhh içme annecim, ben içmiyorum sağlığa zararlı asitli gıdalar demeyeceğim,içiyor diye sinir olmayacağım çünkü bunların hiç biri bir b… yaramıyor. Hatta çocuğu daha da arsızlaştırıyormuş… Raflar da her türlü sağlığa zararlı olduğu iddia edilen gıdalar çeşit çeşit yer alırken biz hiç b… beceremeyiz.

Peki ne yapacağız? Sizi bilmem ama ben yarın ilk iş gidip, çeşit çeşit abur cubur alıp, odaların da bir köşeye koyacağım. Buyurun; istediğiniz kadar yiyin.Bunların hepsi sağlığa zararlı; obez olabilir ve bunları sürekli yiyerek büyüdüğünüzde sağlığınızı kaybedebilirsiniz, tercih sizin diyeceğim ve inanın bunu yapacağım…

Yazıma koymaya bir fotoğraf bulamadım şöyle abur cubur yerlerken çekeyim çocukları , ben ki bilinçli anne çocuklarına abur cubur yedirmiyorum sözde, yarın poşet poşet abur cuburu önlerine dökecek ve yarın fotoğrafı buraya ekleyeceğim.

Ve sevgili oğullarım; sizde kusura bakmayın beslenme konusunda benden bu kadar…

 

Related Post

Takip edilen ,,,,,,

KAMERA ARKASI VOL 1 (ABUR CUBUR)” için 4 yorum

  1. Ahh kuzummm❤ inan yalnuz degilsin ben aslaaa diyen cikmaz cikamaz soylediklerinin hepsi doğru cevremde de görüyorum sabır ve guc diliyorum.tam da bu yas grubun da cok zor o yiyor bende derken gozler vitrinlerde maalesef

  2. Sevgili Sevtap,
    Maalesef sinirlenmekte o kadar haklısın ki. Benim kızım da kreşte öğrendi, ketçabı, ruju, ojeyi, mayonezi…
    Hele küçük kızım daha fena. Günde yediği çikolata sayısını unutuyorum.
    Sana tek tavsiyem, çocuklara abur cuburla birlikte, evde yaptığın kefiri içmelerini sağla. Sağlıksız beslenen çocuklarda bağışıklığı güçlendirmeye yarıyor. Kefirin faydaları saymakla bitmez tabi ama, yaz geliyor ayran yerine kefir içir, ya da ayranına kat. En azından birbirini dengeler.
    Sevgiler.

  3. Arada alıyorum canım içiyorlar ama işte paket kefirlerin ne kadar sağlıklı oldugunu bılemıyorum bir abla vardı kendı yapıyordu ama ugrasabılcegımı sanmıyorum onla da pek.Artık abur cuburdan kaçışımız yok ama dediğin gibi bir yerlerden dengeleyecgız :'(

  4. Amin ablacım amin.Tüm çabalarının bir gunde silinip gitmesi kadar kotu bısey yok dahası bu yuzden kotu anne moduna donusuyor ve bu sebeple cocuguma kızıyor bagırıyor olmak benı ınanılmaz sınırlendırıyor.Kaçış yok malesef yiyecekler :'(

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir