Toprak ve Artun

Ne Derler;

*Ede – Anne
*Baba – Baba
*Dede – Dede
*Mama – Yemek
*Gapık – Kapı ya da ayakkabı
*Meme – Meme
*Bu – Su
*Pipi – Pipi
*Innınıınnınıınnını… – Anneanne
*Bir – Bi(Artun) Ba(Toprak)

O kadar tatlı konuşuyorlar ki bayılıyorum onları konuşturmaya.Şu an aklıma gelen ve en çok kullandıklarımız bunlar.Hele iki üç gündür gapık dilimizden düşmüyor.Bir de fıstık yapıyoruz(makas almak). Artun’un fıstıklar bir hayli acıtsa da o kadar tatlı yapıyorlar ki acısına değiyor.Zaten bu tatlılıkları olmasa yaptığı yaramazlıklar çekilir cinsten değil.Mesela şu an ben bilgisayarın başına oturdum diye Toprak ve Artun efendi bütün oyuncakları aşağıya fırlatıyor.Az önce ben Toprak’ın altını değiştirirken de Artun buzdolabını indiriyordu.İlk defa bugün açtı,akşama oraya da çocuk kilidi takacağız anlaşılan.Bu sabah odamızda ki sandığı da kaldırmak zorunda kaldık çünkü üzerine çıkıyorlar ve birbirlerini itiyorlar,atlıyorlar ve daha bir sürü akrobatik hareketleri yapıyorlar.Dün odalarının kornişini indirdiler.Oyuncakları kaldırıp kaldırıp yere atıyorlar,birbirlerinin kafasına vuruyorlar.Kafalarını duvara,yere,kapıya nereye gelirse vuruyorlar.Kapıları da 5-10 güne kadar açmaya başlarlar.Evin kapıları biraz sert ondan bu kadar gecikti.Balkon kapılarını zaten açıyorlar da çocuk kilitleri var çok şükür.Tabi çocuk kilidinin de bir sıkıntısı mevcut. Allahtan balkona çıkan kapılarda camda var.Camı açıp çıkıyorum çünkü alttaki çocuk kilidini kapatıyorlar ve dışarıda kalıyorsun :S Çekmeceleri saymıyorum zaten hepsinde daha önce burda paylaştığım çocuk kilidi var.Onlar olmasa ne yapardım bilmiyorum.O çocuk kilidi baya sert açılıyor.Biz bile bazen zor açıyoruz.Aslında paşalarımla ilgili anlatacak çok şey var ki, yazarken ordan oraya atlıyorum.Bu aralar kafa dişlerimiz çıkıyor ve geceler bize daha da eziyet olmaya başladı.Birde emmeye düşkünlüğümüz var ki hiç sormayın bu konu da çok dertliyim onun için ayrı bir post yazarım artık.Şu dişlerimiz çıksa da bir rahatlasak.Tabi dişler ile gelen iştahsızlık yemeklerde de bir hayli sıkıntı yaratıyor.Sadece iştahsızlık mı ? Hayır,birde kendi yeme isteğimiz ile yemek saatleri işkenceye dönüşüyor.Artık alamadıkları istedikleri her şeyi işaret ile gösteriyorlar ve herşeyi bal gibi anlıyorlar ama işine geleni alıyor gibi görünüyorlar.Toprak şıp demiş burnumdan düşmüş.Numaranın böylesi.Saatlerce ağlıyor ve bir damla gözyaşı yok.Kolunu hafif bir yere değdirse aaaaa deyip gelip öptürüyor.Bende küçükken öyleymişim.Kolum çıktı der sardırırmışım. Tabi oyun oynarken sargı margı kalmaz kolumu oynatırmışım. Birde ders çalış dediler mi ya karnım ağrırmış ya başım 😀 Bir de benim gibi çok duygusal bir oğluşum var.Allah muhafaza sertçe bir yapma de kızdığını anlasın eyvah eyvah,kesmişsin gibi ağlıyor.Geçen masayı devirdiler,yüzüme bakıp bakıp bir ağlıyor.Ya korktu ağladı ya da ben bişey diyeceğim diye :)Görende çok sert bir anneyim sanır ya nerde… Artun da şıp demiş babasının burnundan düşmüş. Artun ayakkabını getir oğlum diyorum.Yüzüme bakıyor ayakkabısına bakıyor.Gülücük fırlatıp güle güle arkasını dönüp gidiyor.İstemediği bir şeyi ne mümkün ki yaptırasın.Bir de Teyzeye çekmişliğimiz var tabi.Mesela bugün saçımı çekti.Kızarım sana ıııı dedim.Güldü geldi yanıma, oturdu kucağıma, bir sırnaşmalar,öpmeler,boynuma sarılmalar görmeniz lazım pes dedirtiyor insana. Tabi o sarıldıkça benim yağlarım bir güzel eriyor.Başka mı başkası resmen bacak kadar boyları ile bizimle dalga geçiyorlar nasıl? Mesela, Toprak Bey yemek yerken elinde ki yiyeceği masasından sarkıtıp atti diyor.Biz atma ye diyoruz.O ağzına götürüp tam yiyecekken geri çıkarıp yenıden atti diyor ve bizi kandırıyor.Mesela Artun koltuğa çıkıp kenarına geliyor ayakta atlarmış gibi yapıyor.Biz kızdıkça tekrar edip kahkahalara boğuluyor.Ya da eline bir şey almış gibi yapıp ııhhıhıhıh diyerek bize veriyorlar.Bunun gibi öksürme,canı acımış numaraları gibi daha bir çok numaralarımız mevcut.Bugünlük bu kadar yeter.Bu postu saat 09:40’da yazmaya başladım arada çocuklara meyve yedirdim,oyun oynadım ve şimdi saat 11:50 ve çocukları uyuttum.
Mutlu Haftalar Diler,Fıstık Alır Kaçarız...

Bu yazı GÜNLÜK, İKİZLERİM VE GEBELİK kategorisine gönderilmiş ve , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Toprak ve Artun için 4 cevap

  1. ssserpil der ki:

    ALLAH bagıslasın canım kuzucuklarını..bır tane yle basetmek bıle zor ken sen ıkızlerle basedıyosun maşallah…sımdı en guzel zamanlarıı bu gunlerın kıymetını bılmk lazım..hep y ne zaman buyuecekler artık buyuseler derız ama buyuudklerınde o hallerını cok arızyoruz ..emın ol:))

  2. Yerim ben onları. Anlattıklarını okumak nasıl da hoşuma gitti. Küçük çocuğu özlemişim. Büyütürken ne kadar zor olsa da yaptıkları her şeye rağmen bir gülücükleri yetiyor.
    Allah sağlık ve neşe versin kuzulara.
    Sevgiyle kal.

  3. zeliha der ki:

    Sevtapcım ben sırf şu konuşmaları için bir sürü çocuğum olsun istiyorum bazen:)
    Biri büyüsün diğer
    gelsin hesabı:)
    O konuşmaları var ya,hep kameraya çek,sözlerini günlük yap,aradan biraz zaman geçince daha bir kıymetleniyor,daha güzel geliyor:)
    Öpüyorum yavrucukları:)
    Ve seni de:)
    Muhabbetle..

  4. disal der ki:

    ikiz bebek zor olmalı…ama güzel yönlerini öyle güzel anlatmışsın ki ….çok sevimliler..Allah bağışlasın…..bu zamanlarda çok tatlı oluyolar…..:))

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir